W tym roku cykl siedmiu muzycznych spotkań wypełni klasyka i jazz. Pierwszy koncert odbędzie się już 19 października – wystąpi Arcon Trio z Berlina. Sezon potrwa do 4 kwietnia. Koncertom towarzyszyć będzie wystawa prac Moniki Wanyura-Kurosad.

Harmonogram:

19 października, godz. 18.00

Arcon Trio (Berlin)

David Marquard – skrzypce

Janis Marquard – wiolonczela

Julius Asal – fortepian

W programie: Beethoven, Liebermann, Becker – Toccata (prawykonanie światowe)

19.30 – wernisaż prac Moniki Wanyura-Kurosad.

23 listopada, godz. 19.00

Dominik Wania Trio – Wieczór Jazzowy

7 grudnia, godz. 19.00

Jakub Jakowicz – skrzypce

Paweł Wakarecy – fortepian

W programie: Lutosławski, Mendelssohn, Chausson

18 stycznia, godz. 19.00

Magdalena Warzecha z zespołem w składzie:

Konrad Wantrych – fortepian

Sergij Ohrimchuk – skrzypce

Michał Jaros – kontrabas

Robert Murakowski – trąbka

W programie: Monodram Muzyczny – Kaprysy Zaspokojone

22 lutego, godz. 19.00

Katarzyna Duda

Kameralna Orkiestra N-Harmonia

Osiem pór roku – Vivaldi, Piazzola

14 marca, godz. 19.00

Trio 4 Chet

Robert Majewski – trąbka, flugelhorn

Michał Tokaj – fortepian

Sławomir Kurkiewicz – kontrabas

Wieczór Jazzowy – A tribute to Chet Baker

4 kwietnia, godz. 19.00

Robert Bachara – skrzypce

Marek Toporowski – klawesyn

Sonaty Misteryjne Bibera (wybór)

Bilety na wszystkie koncerty – 30 zł. Do nabycia w Muzeum.

ZAPRASZAMY!

O artystach:

Arcon Trio

Wiosną 2012 r. Julius Asal założył Arcon Trio wraz z braćmi Janisem i Davidem Marquardami. W następnym roku zespół zadebiutował bardzo wysoko ocenionym przez krytyków programem, na który złożyły się dzieła: Beethovena, Schumanna, Rachmaninowa i Szostakowicza. Od tego czasu formacja opracowała ambitne programy, wykonując m.in. wszystkie tria Johannesa Brahmsa.

Trzej młodzi artyści zwracają szczególną uwagę na literaturę muzyki kameralnej XX i XXI w. Oprócz repertuaru klasycznego, takiego jak utwory Szostakowicza czy Coplanda, odkrywają nowe obszary, np. trio fortepianowe Raffaele Bellafronte Solaessenza, którego niemiecką premierę Arcon Trio wykonało w sali Ensemble Modern. Muzycy z powodzeniem występowali na prestiżowych festiwalach (m.in. Rheingau Musik Festi-val, Michelstadter Musiknacht, Museums Salon Frankfurt, Kultursommer Sudhessen), a ostatnio przyciągnęli międzynarodową uwagę, zdobywając II nagrodę i dwie nagrody specjalne w prestiżowym Konkursie im. Johannesa Brahmsa w Portschach w Austrii. Wcześniej trio zaprezentowało się jako najmłodszy zespół uczestniczący w Chamber Music Prize of Polytechnic Society, gdzie otrzymało nagrodę specjalną. Artystycznie istotne dla Arcon Trio były spotkanie i intensywna współpraca z renomowanym Quartet Faure. Od kwietnia 2017 r. trio jest prowadzone przez Thomasa Hoppe, pianistę Atos Trio. Kolejne impulsy zespołowi nadali tacy muzycy, jak: Angelika Merkle, Dimiter Ivanov, Jan Ickert, Eldar Nebolsin i Ulf Wallin. W 2019 r. formacja zadebiutowała w wiedeńskim Musikverein. Koncert w pruszkowskim Muzeum jest natomiast debiutem zespołu w Polsce.

Dominik Wania Trio

Fot. Alicja Dybowska, źródło: Profil FB Dominika Wani

Dominik Wania – absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie i New England Conservatory of Music w Bostonie, USA. Współpracował m.in. z Tomaszem Stańką, Piotrem Wojtasikiem, Zbigniewem Namysłowskim, Piotrem Baronem, Jackiem Kochanem, Zbigniewem Preisnerem oraz Zbigniewem Wegehauptem. Od 2012 r. jest członkiem międzynarodowego kwartetu Macieja Obary, z którym nagrywa dla najbardziej prestiżowej wytworni ECM. W 2014 r. został nagrodzony dwoma Fryderykami i Gwarancją Kultury za autorski album Ravel. W 2018 r. był laureatem Fryderyka za album Unloved (ECM) kwartetu Macieja Obary oraz pianistą roku w ankiecie „Jazz Forum” i muzykiem roku w ankiecie „Polish Jazz.

Maksymilian Mucha – kontrabasista, studiował na Akademii Muzycznej w Katowicach oraz w Jazz-Institut Berlin. Współpracuje z wieloma artystami amerykańskiej sceny jazzowej, m.in. Christianem Scottem czy Loganem Richardsonem, a także sceny rodzimej – Mateuszem Pospieszalskim czy Adamem Strugiem. Występował na wielu międzynarodowych festiwalach, m.in. na: Moers Festival, Cully Jazz Festival, Coastal Jazz Festival.

Dawid Fortuna – absolwent Akademii Muzycznej w Krakowie. Jego dotychczasowe osiągnięcia to m.in. udział w konkursach: Krokus Jazz Festiwal, Bielska Zadymka Jazzowa, Jazz nad Odrą (wyróżnienie, 2008 r.), Międzynarodowy Konkurs Młodych Zespołów Jazzowych „Jazz Juniors” (zwycięstwo w 2011 r. z zespołem PeGaPoFo), a także udział w festiwalach polskich i zagranicznych oraz przede wszystkim występy ze znakomitymi polskimi jazzmanami. Mimo młodego wieku od niedawna jest członkiem kwintetu Zbigniewa Namysłowskiego oraz zespołu New Bone, grał także w kwartecie Zbigniewa Wegehaupta. Wraz z kolegami Henrykiem Gradusem i Kubą Płużkiem współtworzą obiecującą formację TTS Trio. Muzyk miał okazję występować m.in. z Januszem Muniakiem, Tomaszem Stańką, Leszkiem Możdżerem, Agą Zaryan czy Pawłem Kaczmarczykiem.

Jakub Jakowicz, Paweł Wakarecy

Fot. M. Mulawa, źródło: Teatr Wielki

Jakub Jakowicz – grę na skrzypcach studiował u swojego ojca Krzysztofa Jakowicza w Warszawskiej Akademii Muzycznej. Był również ostatnim uczniem prof. Tadeusza Wrońskiego. W 2001 r. zadebiutował z Filharmonikami Monachijskimi pod batutą Pinchasa Steinberga, wykonując I Koncert skrzypcowy Karola Szymanowskiego. Występował z wieloma renomowanymi orkiestrami, m.in. z NOSPR-em, Sinfonią Varsovią, Filharmonią Czeską w Pradze, Orchestra di Santa Cecilia w Rzymie, Filharmonią Drezdeńską, Orchestre de la Suisse Romande w Genewie, Orquesta Nacional w Madrycie, Royal Stockholm Philharmonic oraz Concerto Koln. Artysta tworzy duet z pianistą Bartoszem Bednarczykiem. Jako kameralista współpracował z takimi muzykami, jak: Heinz Holliger, Paul Gulda, Andrzej Bauer, Nelson Goerner, Michel Lethiec, Zvi Plesser, Krzysztof Chorzelski czy Marcin Sieniawski. Jest również związany z dwoma kwartetami smyczkowymi: w latach 2008–2014 był prymariuszem Lutosławski Quartet, z ktorym nagrał m.in. komplet kwartetow smyczkowych Grażyny Bacewicz, a od 2006 r. jest członkiem Zehetmair Quartet, z którym koncertował np. w: Wigmore Hall w Londynie, Filharmonii Berlińskiej, Concertgebouw w Amsterdamie i Konzerthaus w Wiedniu. Zespół otrzymał wiele nagród, m.in. Diapason d’Or de l’Année oraz Nagrodę im. Paula Hindemitha Miasta Hanau. Artysta ma tytuł doktora sztuk muzycznych. Uczy gry skrzypcowej na Uniwersytecie Muzycznym Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej im. Karola Szymanowskiego w Katowicach. Gra na instrumencie Braci Gand (Paryż, 1859) dzięki uprzejmości Fondation Jerzy Semkow.

Paweł Wakarecy – z wyróżnieniem ukończył Akademię Muzyczną im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy w klasie fortepianu prof. Katarzyny Popowej-Zydroń. Zdobywał laury i wyróżnienia na licznych ogólnopolskich oraz międzynarodowych konkursach pianistycznych. W 2010 r. otrzymał wyróżnienie oraz nagrodę specjalną dla najlepszego Polaka na XVI Międzynarodowym Konkursie Pianistycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie. Występował na najważniejszych estradach koncertowych i festiwalowych w Polsce, m.in. na Festiwalu Chopinowskim w Dusznikach-Zdroju, Festiwalu „Chopin i Jego Europa” w Warszawie, Festiwalu Pianistyki Polskiej w Słupsku, a także za granicą. Grał w wielu prestiżowych salach koncertowych, m.in. w: Cadogan Hall i Westminster Cathedral Hall w Londynie, Salle Cortot w Paryżu, Oji Hall w Tokio, Seoul Arts Center czy Wielkiej Sali Konserwatorium Kijowskiego. Regularnie występuje jako solista z Toruńską Orkiestrą Symfoniczną. Współpracował także z większością orkiestr filharmonicznych w Polsce, koncertując pod batutami m.in. Antoniego Wita, Agnieszki Duczmal, Jerzego Maksymiuka, Marka Mosia, Zygmunta Rycherta, Łukasza Borowicza, Daniela Smitha, Mitsuyoshi Oikawy czy Bar Avni. Prowadzi aktywną działalność jako kameralista. Wraz z żoną Aleksandrą Soboń-Wakarecy tworzy duet fortepianowy Wakarecy Piano Duo. Współpracuje ponadto z Marcinem Zdunikiem, Jakubem Jakowiczem, Anną Marią Staśkiewicz, Januszem Wawrowskim, Łukaszem Długoszem i Katarzyną Budnik-Gałązką. Obecnie jest adiunktem w Katedrze Fortepianu Akademii Muzycznej im. Feliksa Nowowiejskiego w Bydgoszczy.

Magdalena Warzecha

Fot. B. Warzecha, źródło: Profil FB Magdaleny Warzechy

Kaprysy zaspokojone to wyjątkowy i niepowtarzalny monodram muzyczny Magdaleny Warzechy – niezwykle utalentowanej i cenionej aktorki Teatru Narodowego w Warszawie. Forma dzieła nawiązuje do najszlachetniejszych wzorów spektakli literacko-kabaretowych. Kaprysy ujmują lekkością, wdziękiem, poczuciem humoru i brawurą. Zbudowane są na kontraście, zaskoczeniu oraz różnorodności stylistycznej i interpretacyjnej. Zachwycają także brzmieniem muzyki. Bohaterką spektaklu jest kobieta, a może nawet są to wszystkie kobiety świata ze wszystkimi ich kaprysami.

MAGDALENA WARZECHA – scenariusz i reżyseria

ANNA OHRIMCHUK – voice coach

SERGIJ OHRIMCHUK – skrzypce

KONRAD WANTRYCH – fortepian

MICHAŁ JAROS – kontrabas

ROBERT MURAKOWSKI – trąbka

Magdalena Warzecha – od ponad 20 latjest aktorką Teatru Narodowego w Warszawie. W swoim dorobku ma kilkadziesiąt ról zagranych w tym i innych teatrach. Współpracowała z czołowymi reżyserami filmowymi i teatralnymi, m.in. z: Janem Englertem, Andrzejem Wajdą, Krzysztofem Zanussim, Kazimierzem Kutzem, Izabellą Cywińską, Januszem Morgensternem, Jerzym Grzegorzewskim, Januszem Opryńskim czy Agnieszką Glińską. Zagrała w produkcjach filmowych: Wielki Tydzień, Boża podszewka, Ogniem i mieczem, Zawrócony, Spona, teatrach telewizji oraz znanych i lubianych serialach: Na dobre i na złe, Siostry, Ojciec Mateusz, Złotopolscy. Jest prezesem Stowarzyszenia Słowodaje Teatr, pedagogiem, scenarzystą oraz reżyserem indywidualnych projektow teatralnych i muzycznych: Zielone wianki, Ukrainność, Halo, kabaret i niezliczonej liczby wieczorów poetyckich. W 2015 r. została odznaczona orderem Zasłużony dla Kultury Polskiej.

Katarzyna Duda, Kameralna N-Harmonia

Katarzyna Duda – jedna z najwybitniejszych osobowości artystycznych w Polsce. Wystąpiła z recitalami i koncertami w tak prestiżowych salach, jak: Lincoln Center i Carnegie Hall w Nowym Jorku, Concertgebouw w Amsterdamie, Filharmonia Narodowa w Warszawie, Kawai Omotesandō Hall w Tokio czy Sala Rossiniego w Padwie. Studiowała w mistrzowskiej klasie skrzypcowej Maestro Tibora Vargi w Ecole Superieure de Musique w Sion w Szwajcarii oraz pod opieką artystyczną Jana Staniendy w Akademii Muzycznej w Warszawie. Artystka jest laureatką Międzynarodowego Konkursu Skrzypcowego Tibora Vargi w Sion w Szwajcarii, a także laureatką Międzynarodowego Konkursu na Skrzypce Solo Tadeusza Wrońskiego w Warszawie. Była nominowana do nagród Paszport Polityki oraz Fryderyk. Nagrała pięć płyt z repertuarem solowym i kameralnym. Gra na włoskim instrumencie z początku XIX w.

Kameralna N-Harmonia – zespół powstał z inicjatywy młodych muzyków, których aspiracją jest dołączenie do grona uznanych zespołów prezentujących muzykę na wysokim poziomie wykonawczym. Elementem spajającym grupę jest chęć dzielenia się radością, jaką przynosi wspólne tworzenie. Artyści swoimi działaniami udowadniają, że muzyka klasyczna czy tzw. kultura wysoka nie są zarezerwowane wyłącznie dla koneserów. Z koncertami docierają do wszystkich grup słuchaczy, stale poszerzając grono swoich sympatyków. W założeniach zespół pragnie brać czynny udział w edukacji kulturalnej, co jest szczególnie widoczne w działalności koncertowej, której adresatem jest niezwykle wymagająca – najmłodsza publiczność. Od dwóch lat Kameralna N-Harmonia występuje regularnie w rożnych miastach Polski. W swoim dorobku ma m.in. wykonanie Stabat Mater Pergolesiego z Warszawskim Chorem Międzyuczelnianym i solistami Filharmonii Narodowej. Orkiestra występuje także na festiwalach, np. Muzyka Nowa i Architektura w Toruniu czy też Strefa Ciszy w Łazienkach Królewskich w Warszawie.

Trio 4 Chet

Fot. Masalski Fotografia, źródło: Profil FB robertmajewski.official

Robert Majewski – czołowy polski trębacz jazzowy. Pochodzi z muzycznej rodziny – jego ojciec Henryk był wybitnym trębaczem jazzowym, a brat Wojciech jest znakomitym pianistą jazzowym. W 1987 r. artysta ukończył studia w Akademii Muzycznej w Warszawie. Od 1982 r. do dziś współpracuje z Janem „Ptaszynem” Wróblewskim w jego sekstecie. W latach 1986–1990 był solistą Big-Bandu Studio S-1 Polskiego Radia pod dyrekcją Andrzeja Trzaskowskiego.

Muzyk jest laureatem wielu konkursów w kraju i za granicą, m.in.: Jazz Juniors w Krakowie, w Leverkusen (Europejski Artysta Roku 1985, 1992), Światowego Konkursu Trębaczy im. Louisa Armstronga w Waszyngtonie (finalista, 1990). Otrzymał także tytuł Muzyka Roku 1990 od redakcji III Programu Polskiego Radia. Zagrał główną rolę w filmie Andrzeja Jakimowskiego Pogłos, nagrodzonym na festiwalu Jazz Film Salon 1991 w Warszawie. Koncertował i nagrywał z wieloma wybitnymi muzykami z kraju i z zagranicy, m.in. z: Bobo Stensonem, Palle’em Danielssonem, Joeyem Baronem, Clarkiem Terrym, Royem Hargrove’em, Nicholasem Paytonem, Garrym Bartzem, Janem „Ptaszynem” Wróblewskim, Zbigniewem Namysłowskim, Jarosławem Śmietaną czy Wojciechem Karolakiem.

Współpracował również z twórcami muzyki teatralnej i filmowej, m.in. z: Krzesimirem Dębskim, Zbigniewem Preisnerem, Michałem Lorencem czy Jerzym Satanowskim. Zajmuje się też pracą pedagogiczną, m.in. na Wydziale Jazzu w ZPSM II stopnia im. Fryderyka Chopina w Warszawie oraz w Akademii Muzycznej w Łodzi. Wykładał w Instytucie Jazzu PWSZ w Nysie, a także na warsztatach muzycznych, m.in. w Puławach, Lesznie i Brzozowie. W 2006 r. otrzymał Odznakę Honorową Polskiego Stowarzyszenia Jazzowego. Jest też zdobywcą dwóch nagród muzycznych Fryderyk (2012 i 2017 r.) przyznanych w kategorii: Jazzowy Album Roku, które otrzymał za My One And Only Love oraz Tribute To Henryk Majewski. Ważniejsze albumy: Robert Majewski plays Komeda (1996), Coś dla ludzi (1998), Chopin Symphony Jazz Project (2010), My One And Only Love (2011), Tribute to Henryk Majewski (2016).

 Michał Tokaj – absolwent Akademii Muzycznej w Katowicach na Wydziale Jazzu i Muzyki Rozrywkowej. Zadebiutował w 1993 r., grając w kwartecie Kazimierza Jonkisza. Artysta zwyciężył w Międzynarodowym Konkursie Improwizacji Jazzowej w Katowicach. We wrześniu 2004 r. ukazała się jego autorska płyta Bird Alone nagrana z Darkiem Oleszkiewiczem i Łukaszem Żytą. Płyta otrzymała Fryderyka w kategorii Jazzowy Album Roku, a jej autor został nominowany w kategorii Jazzowy Muzyk Roku. Bird Alone uzyskała tytuł platynowej płyty. Istotnym wydarzeniem jest udział Michał Tokaj Trio w nagraniu płyty Early Reflections amerykańskiego saksofonisty i klarnecisty basowego Benniego Maupina. Koncerty promocyjne z udziałem pianisty zorganizowano w Los Angeles oraz Nowym Jorku w kwietniu 2008 r. Krążek Looking Walking Being, będący owocem współpracy z Agą Zaryan, wydany w marcu 2010 r. pod szyldem amerykańskiej wytworni Blue Note, już po miesiącu pokrył się platyną, a Tokaj otrzymał wyróżnienie za Najlepszą Improwizację Jazzową roku 2010 w utworze Seeking My Love oraz Fryderyka w kategorii: Jazzowy Kompozytor Roku. W 2014 r. ukazała się druga płyta Michał Tokaj Trio – The Sign. Pianista koncertował w USA, Izraelu, Egipcie, Jordanii oraz większości krajów europejskich. Współpracował i nagrywał m.in. z Tomaszem Stańką, Janem „Ptaszynem” Wroblewskim, Januszem Muniakiem, Tomaszem Szukalskim, Ewą Bem, Henrykiem Miśkiewiczem, Piotrem Wojtasikiem, Piotrem Baronem, Darkiem Oleszkiewiczem, Grzegorzem Nagorskim, Leszkiem Żądło, Zbigniewem Namysłowskim, Benniem Maupinem, Eddiem Hendersonem, Victorem Lewisem, Kevinem Mahoganym i Monty Watersem.

Sławomir Kurkiewicz – polski kontrabasista, najbardziej znany z ponad 20-letniej współpracy z Tomaszem Stańką oraz Marcin Wasilewski Trio, uznawanej za jedną z czołowych formacji europejskiego jazzu swojego pokolenia. Od 2001 r. jest związany z monachijską wytwornią fonograficzną ECM, dla której nagrywał m.in. z Manu Katche i Janem Garbarkiem. Artysta występował również z takimi muzykami, jak: Charles Lloyd, Joe Lovano, John Surman, Dino Saluzzi, David Virelles, Joey Baron, Craig Taborn czy Marilyn Mazur.

Robert Bachara

Fot. Maciej Adamczyk, źródło: Oficjalna strona Roberta Bachary

– w wieku siedmiu lat śpiewał w chórze chłopięcym, gdzie dostrzeżono jego muzyczny talent. Rok później rozpoczął naukę gry na skrzypcach pod kierunkiem wybitnego pedagoga Michała Kuzniecowa. Debiutował w 1998 r. z towarzyszeniem orkiestry symfonicznej Filharmonii Wrocławskiej. Był koncertmistrzem i współzałożycielem orkiestry barokowej Konfraternia Caper Lublinensis. Stale współpracuje z Capellą Cracoviensis. Wykonując muzykę dawną, decyduje się niekiedy na historyczny uchwyt instrumentu – przy piersiach, nie przy podbródku. Z upodobaniem stosuje skordaturę (przestrojenie) skrzypiec. Sięga po szczególnie wymagający repertuar, przedstawiając na koncertach takie cykle, jak Sonaty i Partity Bacha czy Sonaty różańcowe Bibera.

 Marek Toporowski – klawesynista, organista, fortepianista, kameralista i dyrygent. Jest niewątpliwie jednym z najbardziej rozpoznawalnych wykonawców nurtu historycznego w Polsce. Koncertuje w kraju i za granicą, ma na swoim koncie kilkadziesiąt nagrań płytowych. Wielokrotnie otrzymywał nagrodę Fryderyka. Jest laureatem I nagrody I Ogólnopolskiego Konkursu Klawesynowego im. Wandy Landowskiej w Krakowie (1985). W 1991 r. utworzył specjalizujący się w historycznym wykonawstwie zespół Concerto Polacco. Wiele utworów muzyki staropolskiej zostało po raz pierwszy wykonanych bądź nagranych pod jego batutą. Studiował w Warszawie, Strasburgu, Saarbrucken i Amsterdamie. Otrzymał pierwsze nagrody konserwatorium w Strasburgu (organy, klawesyn) oraz Dyplom Koncertowy Musikhochschule des Saarlandes (organy). Jego działalność dydaktyczna przez wiele lat związana była z Akademią Muzyczną w Katowicach. W uczelni tej stworzył klasę klawesynu, następnie orkiestrę barokową oraz Katedrę Klawesynu i Historycznych Praktyk Wykonawczych. Od 2016 r. współpracuje również z Akademią Muzyczną w Krakowie.

Monika  Wanyura-Kurosad – absolwentka Wydziału Grafiki w Katowicach oraz Akademii Sztuk Pięknych im. Jana Matejki w Krakowie (dyplom z wyróżnieniem w 1996 r.). Pracuje na Wydziale Malarstwa, w Katedrze Scenografii ASP w Krakowie. Zajmuje się: grafiką, rysunkiem, scenografią, instalacją i sztuką książki. Jej twórczość inspirowana jest poezją, zagadnieniami egzystencjalnymi – takimi jak pamięć i czas – oraz doświadczeniem metaforycznej podroży przez życie. Swoje prace prezentowała m.in. w: Belgii, Hiszpanii, Japonii, Kanadzie, Polsce i Rumunii. Jako scenograf zrealizowała spektakle Teatru Telewizji TVP, filmy dokumentalne i przedstawienia teatralne. Jej prace znajdują się w zbiorach Muzeum Narodowego w Krakowie, Muzeum Śląskiego, Muzeum Sztuki i Techniki Japońskiej Manggha oraz Muzeum Okręgowego w Bydgoszczy.