Ostatnie lata to przełomowy czas dla naszej placówki. W latach 2010–2012 budynek Muzeum przeszedł gruntowny remont. Wymagało to od zespołu muzealników wykonania wielu skomplikowanych logistycznie zadań oraz ogromnej pracy łączącej się zarówno z organizacją przeprowadzki pracowników i wszystkich zbiorów do tymczasowej siedziby (lata 2011–2012), jak i ewaluacją dotychczasowych działań oraz opracowaniem nowych programów aktywności. W tym czasie przystąpiono również do prac koncepcyjnych tworzenia nowej ekspozycji stałej, a także prowadzono działalność naukową, edukacyjną i popularyzatorską na maksymalnym poziomie.

Od roku 2013 realizacja wystawy weszła w zaawansowaną fazę produkcji i montażu. Kolejny rok był czasem dwóch poważnych wyzwań – finalizacji prac nad ekspozycją stałą oraz budowy nowoczesnego magazynu zabytków w muzealnym ogrodzie. Otwarcie wystawy stałej w październiku 2014 roku było dla nas bardzo znaczącym wydarzeniem w ciągu ostatnich lat. Pamiątką z tego intensywnego czasu jest blog nazwany wymownie:
„Muzeum na walizkach”: http://muzeumnawalizkach.archeolog.pl.

Opisane lata stanowią swoistą cezurę, gdy instytucja została otwarta na nowo. Dziś jest to nowoczesna, dostosowana do potrzeb osób niepełnosprawnych instytucja kultury, która na co dzień prezentuje niepowtarzalną kolekcję zabytków na jednej z najnowocześniejszych wystaw archeologicznych w Polsce – Przedświt – Mazowieckie Centrum Metalurgiczne
z przełomu er. Ambicją placówki jest prowadzenie działalności o szerokim spektrum – naukowej, edukacyjnej i kulturalnej.

Remont siedziby, budowa nowego magazynu zabytków oraz nowa ekspozycja stała zostały w całości sfinansowane
ze środków Gminy Miasta Pruszków.

Stefan Woyda – archeolog, odkrywca i badacz Mazowieckiego Centrum Metalurgicznego. Założyciel oraz wieloletni dyrektor Muzeum.

Od 1964 do 1975 r. piastował stanowisko Konserwatora Zabytków Archeologicznych w obrębie ówczesnego
woj. warszawskiego. Był inicjatorem programu Archeologiczne Zdjęcie Polski. Przez wszystkie lata działalności archeologicznej organizował wiele badań wykopaliskowych i terenowych. Odkrycie Mazowieckiego Centrum Metalurgicznego, a co za tym idzie: potrzeba organizacji wieloletnich, systematycznych badań wykopaliskowych, opracowywania, jak również udostępniania zabytków, stało się dla Stefana Woydy impulsem
do założenia Muzeum. Dążył do tego, by stworzyć prężną jednostkę badającą, gromadzącą i udostępniającą swoje zbiory szerokiemu gronu odbiorców. W roku 1991 możliwe stało się urzeczywistnienie wizji stałej ekspozycji we własnej siedzibie i wykonanie nowatorsko zaaranżowanej ekspozycji Czas żelaza. Mazowieckie Centrum Metalurgiczne z epoki Imperium Rzymskiego.

W zamyśle Stefana Woydy Muzeum miało być nie tylko placówką stricte archeologiczną, ale przede wszystkim przestrzenią dla realizacji szeroko pojętych działań edukacyjnych i kulturalnych – odczytów, prelekcji naukowych, koncertów.
Muzeum Starożytnego Hutnictwa Mazowieckiego nosi imię swojego założyciela od 2006 r.

1991 – Muzeum otrzymuje Nagrodę Ministra Kultury i Sztuki w konkursie na „Najciekawsze wydarzenie muzealne roku”
za działalność popularyzatorską.

1993 – Wystawa stała Czas Żelaza. Mazowieckie Centrum Metalurgiczne z epoki Imperium Rzymskiego otrzymała nagrodę
I stopnia w konkursie organizowanym przez Ministerstwo Kultury i Sztuki na „Najciekawsze wydarzenie roku”.

2004 – Stefan Woyda otrzymuje nagrodę Prezydenta Pruszkowa „Urbs Nova” za osiągnięcia w dziedzinie archeologii, promowanie Pruszkowa w Polsce i organizowanie koncertów muzyki poważnej.

2010 – I Warsztaty historyczno-artystyczne Dawno, dawno temu… otrzymują I nagrodę w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2010 – Dorota Słowińska otrzymuje Wyróżnienie Honorowe Forum Gospodarczego Pruszkowa za innowacyjność
w zarządzaniu instytucją kultury oraz profesjonalną realizację ciekawych zdarzeń artystycznych i edukacyjnych.

2012 – IV Warsztaty historyczno-artystyczne My Barbarzyńcy otrzymują I nagrodę w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2013 – V Warsztaty historyczno-artystyczne Mity starożytnych hutników otrzymują wyróżnienie w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2014 – Piecowiska Stare, wioska archeologiczna zorganizowana w ramach XV Dni Pruszkowa, otrzymują II nagrodę
w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2015 – Ekspozycja stała Przedświt – Mazowieckie Centrum Metalurgiczne z przełomu er otrzymuje I nagrodę w kategorii wystawy organizowane przez mniejsze muzea, w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2015 – Piecowiska Stare, wioska archeologiczna zorganizowana w ramach XVI Dni Pruszkowa, otrzymują wyróżnienie
w kategorii projekt otwarty w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2015 – VII Warsztaty historyczno-artystyczne Uczta Króla Kazimierza otrzymują wyróżnienie w kategorii projekt edukacyjny w konkursie „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba”.

2015 – Kamila Brodowska otrzymuje wyróżnienie Narodowego Instytutu Dziedzictwa w uznaniu za zaangażowanie
w organizację 23. edycji Europejskich Dni Dziedzictwa w Polsce „Utracone dziedzictwo”.

2017 – Muzeum otrzymuje Medal „Pro Masovia” za wybitne zasługi i całkoształt działalności na rzecz wojwództwa mazowieckiego przyznany przez Marszałka Adama Struzika. Prezydent Miasta Pruszkowa Jan Starzyński oraz Dyrektor Agnieszka Kuźmińska z Departamentu Kultury, Promocji i Turystyki Urzędu Marszałkowskiego wręczają również imiennie dyplomy dla: Dyrektor Doroty Słowińskiej-Kamasy, Urszuli Hagowskiej, Krystyny Kozy, Marii Mazurkiewicz oraz Ewy Rytter.

2017 – Wyróżnienie w XI edycji konkursu „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba” w kategorii „Najlepszy muzealny projekt otwarty” za zrealizowanie ARTEfaktów – Pruszkowskiego Festiwalu Archeologicznego.

2017 – Wyróżnienie w XI edycji konkursu „Mazowieckie Zdarzenia Muzealne – Wierzba” w kategorii „Najlepszy muzealny projekt edukacyjny” za realizację projektu pt. „Cykl spotkań edukacyjnych” Początki Państwa Polskiego.

 2018 – I miejsce w plebiscycie „Fokus na Mazowieckie” w kategorii Nauka i Technika.

Działalność muzyczna Muzeum ma bogatą i wieloletnią tradycję. Jej początki sięgają czasu przeprowadzki instytucji do oficyny dworskiej, przekazanej przez miasto na siedzibę Muzeum. Piękna oranżeria wchodząca w skład obiektu w sposób naturalny zapraszała do tego, aby wykorzystać ją do celów koncertowych. Poprzez swoje gabaryty, w szczególności znaczną wysokość, wnętrze sali ujawniło wyjątkowe walory akustyczne, słyszalne przede wszystkim w przypadku wykonawstwa muzyki kameralnej.

Pierwsze koncerty zagościły w oranżerii, z inicjatywy Pruszkowskiego Towarzystwa Muzycznego, w 1991 r. Od tego czasu organizowane w tej przestrzeni spotkania muzyczne na stałe wpisały się w kalendarz kulturalny miasta. Po kilku latach współpracy z Towarzystwem Muzeum zaczęło samodzielnie przygotowywać koncerty ujęte w ramach tematycznych cykli odpowiadających czterem porom roku. Za ich sprawą pruszkowscy melomani mieli wyjątkową okazję do zetknięcia się z najwybitniejszymi artystami z kraju i z zagranicy. Program cykli był różnorodny, obejmował muzykę kameralną, jazzową, spotkania z piosenką aktorską oraz wieczory słowno-muzyczne. Do jesieni 2015 r. zorganizowano ponad 500 koncertów.

W posiadaniu Muzeum znajduje się zabytkowy fortepian z czasów Fryderyka Chopina. Instrument wyprodukowano w Królewcu, w firmie Carl Julius Gebauhr, około 1830 r. Jest on jednym z najstarszych zachowanych w Europie egzemplarzy stworzonych przez tę firmę i jednocześnie reprezentuje typowy przykład zdobnictwa fortepianów z tego czasu.

Zapowiedzi aktualnych koncertów znajdują się na stronie głównej.

Publikacja jest już dostępna.

Pobrać ją można TUTAJ.

Link do pliku w lepszej jakości: TUTAJ.

W roku 2020 MSHM otrzymało ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego (program ochrona zabytków archeologicznych) dofinansowanie zadania:

Kleszewo – cmentarzysko kultur przeworskiej i wielbarskiej. Publikacja wyników badań, tom 1.

Dwuletni projekt stanowi pierwszy etap publikacji opracowania stanowiska w Kleszewie, w pow. pułtuskim. Zostało ono odkryte w 1961 roku, a stacjonarne badania archeologiczne rozpoczęto w roku 1964. Pierwotnie miały one charakter ratowniczy, od drugiego sezonu przekształcając się w przedsięwzięcie stricte naukowe. Pracami kierował Stefan Woyda – ówczesny Konserwator Zabytków Archeologicznych na woj. warszawskie. Trwały one dziewięć lat (1964–1972). W ich trakcie zbadano około 6700 m2 powierzchni stanowiska, gdzie zarejestrowano blisko 1100 obiektów archeologicznych, w tym ślady rozległej osady z epoki brązu (kultury trzciniecka i łużycka), cmentarzysko z młodszego okresu przedrzymskiego, okresu wpływów rzymskich i okresu wędrówek ludów (kultury przeworska i wielbarska) oraz niewielką nekropolę z początków drugiego tysiąclecia naszej ery.

Projekt obejmie publikację materiałów z cmentarzyska kultur przeworskiej i wielbarskiej. Nekropola ta została zbadana w całości. Zarejestrowano na niej około 550 grobów pochodzących z okresu między II w. p.n.e. a IV/V w. n.e. Odkryte materiały znajdują się w zbiorach MSHM. Składa się nań: ponad 2000 przedmiotów zrobionych ze szkła, metalu, gliny, kości, kamienia, zbliżona liczba naczyń glinianych (całych lub we fragmentach) i kilkanaście tysięcy fragmentów ceramiki.

W ramach realizacji zadania zostanie opublikowany katalog obiektów nieruchomych obejmujący m. in. charakterystykę jam grobowych, opis i klasyfikację typologiczną zabytków archeologicznych, określenie atrybucji kulturowej i datowanie poszczególnych zespołów. Zdigitalizowane zostanie blisko 150 negatywów zdjęć poczynionych podczas badań. Sporządzony będzie numeryczny model terenu stanowiska i jego okolic. Wykonane zostaną analizy specjalistyczne (np.: antropologiczna i archeozoologiczna fragmentów tkanin, szczątków botanicznych). Całość zamknie około 300 tablic z rysunkami i fotografiami zabytków.

Wynikiem projektu będzie książka w dwóch wersjach językowych. Obie w formie elektronicznej zostaną udostępnione bezpłatnie na stronie internetowej MSHM.

Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury, uzyskanych z dopłat ustanowionych w grach objętych monopolem państwa, zgodnie z art. 80 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych”.